Ὁμιλία τῆς Α.Θ.Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου κατά τήν χοροστασίαν εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Νικολάου Τζιβαλίου (6 Δεκεμβρίου 2025)
Θεοφιλέστατε Ἐπίσκοπε Ἁλικαρνασσοῦ κύριε Ἀδριανέ, Ἀρχιερατικῶς Προϊστάμενε τῆς Περιφερείας Φαναρίου-Κερατίου Κόλπου,
Εὐλαβέστατοι κληρικοί,
Λαέ τοῦ Θεοῦ ἠγαπημένε,
Ὁμιλοῦντες πέρυσι μετά τό πέρας τῆς Χοροστασίας μας κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν εἰς τόν πανηγυρίζοντα Ναό τῆς Κοινό-τητός σας, ηὐχήθημεν ὁ Ἅγιος Νικόλαος νά ἐξακολουθήσῃ νά μᾶς συγκεντρώνῃ κατ᾽ ἔτος ἐνταῦθα ἐπί τῇ ἱερᾷ μνήμῃ αὐτοῦ. Ἰδού, λοιπόν, παρῆλθεν αἰσίως ἕνα ἔτος ἀπό τῆς ἡμέρας ἐκείνης καί εὑρισκόμεθα καί σήμερα ἐδῶ, προσκυνητές τῆς ἱερᾶς μορφῆς τοῦ Ἁγίου Ἐπισκόπου τῶν Μυρέων.
Εἴη εὐλογημένον τό ὄνομα τοῦ Κυρίου, ὁ Ὁποῖος μᾶς δίδει τήν δύναμιν καί τή δυνατότητα νά συνεχίζουμε εἰς τήν Πόλιν τῶν πόλεων, ἐπί μακράν σειράν αἰώνων, τήν κληρονομίαν τῶν Πατέρων μας καί τήν Παράδοσιν τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας.
Συνεχίζοντες δέ ἀκριβῶς τήν παράδοσιν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι παράδοσις καταλλαγῆς, εἰρήνης καί ἀγάπης πρός ὅλους, ὑποδεχθήκαμε ἐπισήμως πρό μιᾶς ἑβδομάδος ἀκριβῶς εἰς τήν ἕδραν τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς Θρονικῆς αὐτῆς Ἑορτῆς, τήν Α.Ἁγιότητα τόν νέον Πάπαν Ρώμης Λεόντα ΙΔ´, ὁ ὁποῖος, ἀνταποκρινόμενος εἰς πρόσκλησιν τῆς ἡμετέρας Μετριότητος, ἦλθε ἐνταῦθα διά νά συνεχίσῃ, ἀπό μέρους της Ἐκκλησίας τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης, τάς ἐγκαρδίους ἀδελφικάς σχέσεις πού ἄρχισαν νά καλλιεργοῦνται ἀπό τά τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1950 μεταξύ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν μας καί πού ἀνεπτύχθησαν καί προωθήθησαν τά μέγιστα μετά τήν ἐκ τοῦ ἱεροῦ τούτου Ναοῦ ἐξαγγελθεῖσαν καί εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν Ἱερουσαλήμ πραγματοποιηθεῖσαν ἱστορικήν συνάντησιν μεταξύ τοῦ μεγάλου Προκατόχου μας ἀοιδίμου Οἰκουμενικοῦ Πατρι-άρχου Ἀθηναγόρου καί τοῦ μακαριστοῦ Πάπα Παύλου Ϛ’ τό 1964. Ἀπό τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, εἰς τήν ἱστορίαν τῶν σχέσεων καί τοῦ διαλόγου μεταξύ Ρώμης καί Κωνσταντινουπόλεως, ὁ Ναός τοῦ Τζιβαλίου θά ἔχῃ πάντοτε τήν θέσιν του.
Ἀκολουθώντας καί ἡμεῖς αὐτήν τήν παράδοσιν, ἐπιλέξαμε τόν ἱερόν αὐτόν Ναόν διά νά ἀποτιμήσουμε τήν σημασία τῆς ἐπισκέψεως αὐτῆς. Κάθε ἐπίσκεψις τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης εἰς τήν ἕδραν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης εἶναι ἀπό μόνη της σπουδαῖο γεγονός. Ὅταν μάλιστα πρόκειται γιά τήν πρώτη ἐπίσκεψι τοῦ νέου Πάπα ἐκτός Ἰταλίας μέ τήν παρουσία καί συμμετοχή τοῦ Πάπα καί Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς καί ἐπισήμων ἐκπροσώπων τῶν ἄλλων δύο Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς, Ἀντιοχείας καί Ἱεροσολύμων, ἡ ἱστορικότητά της καθίσταται ἀνεπανάληπτη.
Χαιρόμεθα βαθέως διότι καί ὁ νέος Πάπας ἔχει τάς αὐτάς ὡς καί οἱ ἄμεσοι προκάτοχοί του διαθέσεις διά τό μέγα ζήτημα τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως, ὡς μᾶς διεβεβαίωσεν ὁ ἴδιος τόσον εἰς τάς δύο ἐπισήμους ὁμιλίας του κατά τήν Δοξολογίαν ἐπί τῇ ὑποδοχῇ του καί κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, ὅσον καί κατά τάς κατ᾽ ἰδίαν συνομιλίας μας. Μαζί του θά προχωρήσωμεν ἐπί τά πρόσω, διατηροῦντες ἀνόθευτον τήν ἀλήθειαν τῆς πίστεώς μας. Ἔχουμε ἀνάγκη τῶν προσευχῶν σας, ὅλων σας! Βοηθήσατέ μας δι᾽ αὐτῶν, διά νά βοηθήσωμεν τήν Ἐκκλησίαν, διά νά βοηθήσωμεν ὑμᾶς, τόν λαόν τοῦ Θεοῦ, «ἵνα πάντες ἓν ὦσι», διά νά δοξασθῇ ὁ Πατήρ ἡμῶν ὁ οὐράνιος.
Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ, αὔριον θά τιμήσωμεν εἰς τόν Πάνσεπτον Πατριαρχικόν Ναόν ἐν συγχοροστασίᾳ μέ τήν ἐνταῦθα τιμίαν Ἱεραρχίαν τοῦ Θρόνου, κατά τόν Ὄρθρον καί τήν Θείαν Λειτουργίαν, καί ἐν συνεχείᾳ μέ Δοξολογίαν, τήν 60ήν ἐπέτειον ἀπό τῆς ἄρσεως ἑκατέρωθεν τῶν ἀναθεμάτων τοῦ 1054 μεταξύ τῶν Ἐκκλησίων Ρώμης καί Κωνσταντινουπόλεως, τήν 7ην Δεκεμβρίου 1965. Τό ἱστορικόν αὐτό γεγονός, τό ὁποῖον ἡ ἡμετέρα Μετριότης εἶχε τήν εὐλογίαν νά βιώσῃ ἐκ τοῦ σύνεγγυς ὡς νέος διάκονος, μαζί μέ τήν εἰδικῶς ἀποσταλεῖσαν εἰς Βατικανόν πρός τοῦτο Πατριαρχικήν Ἀντιπροσωπείαν, ἀπετέλεσε τήν ἀπαρχήν τοῦ διαλόγου τῆς ἀγάπης καί τῆς ἀληθείας, καταργώντας τό σύμβολον τοῦ σχίσματος καί ὑψώνοντας τήν ἀγάπην ὡς σύμβολον ἐπασυναντήσεως τῶν δύο ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν, χάρις εἰς τήν διορατικότητα καί ἀνοικτοσύνην τοῦ Πάπα Παύλου Ϛ’ καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου. Εἴη ἡ μνήμη των αἰωνία καί ἄληστος!
Συγχρόνως, δεόμεθα ὑπέρ ἀναπαύσεως καί τῶν ψυχῶν τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχειοφύλακος τῶν Πατριαρχείων καί συμπατριώτου μας ἐκ τοῦ χωρίου Γλυκέος τῆς Ἴμβρου Μεγάλου Οἰκονόμου Νικολάου Πετροπέλλη, Ἱερατικῶς Προϊσταμένου τῆς Κοινότητός σας ἐπί πολλάς δεκαετίας, καθώς καί τοῦ προώρως μεταστάντος ἀλησμονήτου φίλου καί συνεργάτου μας Νικολάου Μαγγίνα, ἐπισήμου φωτογράφου τοῦ Πατριαρχείου.
Ἐκ τῆς θριαμβευούσης Ἐκκλησίας μεταβαίνομεν εἰς τήν στρατευομένην, ἐπιλαμβανόμενοι τῆς εὐκαιρίας τῆς ἐνταῦθα παρουσίας μας, διά νά ἐκφράσωμεν τήν εὐαρέσκειαν καί τόν δίκαιον ἔπαινον πρός τόν Ἐπόπτην τῆς Περιφερείας ταύτης Θεοφιλέστατον ἅγιον Ἁλικαρνασσοῦ κ. Ἀδριανόν, ὁ ὁποῖος μοχθεῖ ἰδιαιτέρως διά τάς ποιμαντικάς καί λειτουργικάς ἀνάγκας τῆς Κοινότητος ταύτης, ἡ ὁποία φιλοξενεῖ τό Οὐκρανόφωνον ποίμνιον τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ἁγιωτάτης Ἀρχιεπισκοπῆς. Ὡσαύτως συγχαίρομεν καί εὐλογοῦμεν πατρικῶς τόν Ἱερατικῶς Προϊστάμενόν σας Ὁσιολογιώτατον π. Μεθόδιον καί τήν Ἔντιμον Ἐκκλησιαστικήν Ἐπιτροπήν τῆς Κοινότητος, διά τόν ζῆλον μέ τόν ὁποῖον ἐργάζονται πρός συντήρησιν καί προαγωγήν αὐτῆς.
Εἰς ὅλους ἐσᾶς τούς εὐλαβεῖς προσκυνητάς τοῦ Ἁγίου Νικολάου εὐχόμεθα νά ἔχετε πάντοτε τήν χάριν καί τήν προστασίαν του, εἰς δέ τούς ἑορτάζοντας σήμερον καί ἰδιαιτέρως εἰς τόν Διευθυντήν τοῦ Γραφείου Τύπου καί Ἐπικοινωνίας τοῦ Πατριαρχείου κ. Νικόλαον Παπαχρήστου εὐχόμεθα πατρικῶς ἔτη πολλά καί εὐλογημένα.
Καλή πορεία πρός τά Χριστούγεννα, ἀγαπητοί Χριστιανοί!
Ὁμιλία τῆς Α.Θ.Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου κατά τήν χοροστασίαν εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Νικολάου Ὑψωμαθείων (5 Δεκεμβρίου 2025)
Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Σηλυβρίας κύριε Μάξιμε, Ἀρχιερα-τικῶς Προϊστάμενε τῆς Περιφερείας Ὑψωμαθείων,
Εὐλαβέστατοι κληρικοί,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,
Λαέ τοῦ Θεοῦ ἠγαπημένε,
Ἀπό τά Μῦρα τῆς Λυκίας, τά ὁποῖα ἐποίμανεν ὁ Ἅγιος Νικόλαος, ἀπό τό Μπάρι τῆς Ἰταλίας, ὅπου φυλάσσονται τά ἱερά λείψανά του, ἀπό τίς καρδιές τῶν Χριστιανῶν, ὅπου κατέχει ἰδιαιτέραν θέσιν ὁ προσφιλής Ἅγιος τῶν θαλασσινῶν καί ὄχι μόνον, μᾶς ἔρχεται τό μήνυμα ὅτι καί ὁ Ἅγιος αὐτός ἔζησε καί ἀπέθανε διά τόν Χριστόν καί τήν δόξαν τοῦ ὀνόματος Αὐτοῦ, δι᾽ αὐτό καί τόν ἐδόξασε καί Ἐκεῖνος καί εἰσακούει ἔκτοτε τίς ἱκεσίες του ὑπέρ πάντων.
Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἦταν Ἱεράρχης τῆς Ἐκκλησίας τῶν πρώτων αἰώνων, ὁ ὁποῖος γνώριζε νά συνδυάζῃ κατά τρόπον ὑποδειγματικόν τήν θεωρίαν μέ τήν πρᾶξιν τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Ὑπερημύνθη τῆς ἀκεραιότητος καί τῆς γνησιότητος τῆς Χριστιανικῆς διδασκαλίας μαζί μέ τούς ἄλλους Πατέρες τῆς Α´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τήν 1700ήν ἐπέτειον ἀπό τῆς συγκλήσεως τῆς ὁποίας ἐτιμήσαμεν μέ λαμπρότητα πρό μιᾶς ἑβδομάδος ἀκριβῶς εἰς τήν Νίκαιαν τῆς Βιθυνίας, ἀπό κοινοῦ μετά τῆς Α.Ἁγιότητος τοῦ Πάπα Ρώμης Λέοντος ΙΔ´, τοῦ Μακαριωτάτου Πάπα καί Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς Θεοδώρου, ἐκπροσώπων τῶν Μακαριωτάτων ἀδελφῶν Πατρι-αρχῶν Ἰωάννου Ἀντιοχείας καί Θεοφίλου Ἱεροσολύμων, καθώς καί ἄλλων Πατριαρχῶν Ἀρχαίων Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν καί ἐκπροσώπων λοιπῶν Χριστιανικῶν Ὁμολογιῶν καί Ὀργανισμῶν. Ἦταν ἕνα ἱστορικό γεγονός ἁπτῆς ἐκδηλώσεως τῆς ἑνότητος τῶν Χριστιανῶν, καθώς, παρά τάς διαιρέσεις μας, παλαιάς καί νεωτέρας, στείλαμε ἠχηρόν μήνυμα εἰς τά πέρατα τῆς οἰκουμένης, «ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς», ὁμολογοῦντες ἀπό κοινοῦ τό αὐτό Σύμβολον τῆς Νικαίας – Κωνσταντινουπόλεως, «Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιον καί ἀχώριστον».
Ἀλλά καί εἰς τήν ζωήν καί τήν δρᾶσιν του ὡς ποιμένος τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἐφήρμοσεν ὅλας τάς ἐντολάς τῆς πίστεώς μας, ἀσκήσας ἰδιαιτέρως τήν πραότητα καί τήν φιλανθρωπίαν, ἀναδειχθείς διά τοῦτο προστάτης τῶν ὀρφανῶν καί τῶν χηρῶν, τροφεύς τῶν πεινώντων καί πλουτιστής τῶν πενομένων, ὅπως ἐπιγραμματικῶς λέγει τό μεγαλυνάριον τῆς ἑορτῆς του. Μέ μίαν λέξιν, ὁ Ἅγιός μας ἀποτελεῖ ἱερόν παράδειγμα πρός μίμησιν δι᾽ ὅλους τούς Χριστιανούς, μάλιστα δέ δι᾽ ἡμᾶς τούς ποιμένας τῶν λογικῶν προβάτων. Καί ἐπί πλέον ἀνεδείχθη φίλος Χριστοῦ, δι᾽ αὐτό καί ἔχει καί παρρησίαν πρός Αὐτόν, δι᾽ αὐτό καί ἐπικαλούμεθα ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί τάς πρεσβείας καί τήν πρός Κύριον μεσιτείαν του.
Ἀκούσατε, τέκνα προσφιλέστατα, ἐσεῖς, οἱ ὁποῖοι φιλευσεβῶς σπεύδετε νά τιμήσετε τίς μνῆμες ὅλων τῶν ἑορταζο-μένων Ἁγίων, ἀκούσατε, τί λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, τήν μνήμην τοῦ ὁποίου ἐτίμησεν ἡ Ἐκκλησία μόλις ἐχθές, διά τήν μεσολάβησιν τῶν Ἁγίων πρός τόν Θεόν δι᾽ ἡμᾶς: «Πόσον θά ἐκοπίαζες διά νά εὕρῃς προστάτην, νά σέ παρουσιάσῃ εἰς θνητόν βασιλέα καί νά ὁμιλήσῃ εἰς αὐτόν πρός χάριν σου; Λοιπόν, δέν πρέπει νά τιμῶμεν τούς προστάτας ὅλου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, πού παρακαλοῦν τόν Θεόν πρός χάριν μας; Μάλιστα, πρέπει νά τούς τιμῶμεν, μέ τό νά ἀναγείρωμεν Ναούς πρός δόξαν τοῦ Θεοῦ εἰς τό ὄνομά των, μέ τό νά προσφέρωμεν καρπούς ἀπό τήν παραγωγήν μας, μέ τό νά τιμῶμεν τήν μνήμην των καί εἰς αὐτήν νά εὐφραινώμεθα πνευματικά, διά νά εἶναι ἡ χαρά ἀρεστή εἰς αὐτούς πού μᾶς συγκαλοῦν, διά νά μή τούς παροργίσωμεν ἀντιθέτως, ἐνῷ προσπαθοῦμεν νά τούς τιμήσωμεν. Διότι μέ αὐτά πού λατρεύεται ὁ Θεός, μέ αὐτά θά εὐφρανθοῦν καί οἱ ὑπηρέται του, μέ αὐτά ὅμως πού δυσαρεστεῖται ὁ Θεός, θά δυσαρεστηθοῦν καί οἱ ὑπασπισταί του. Ἄς τιμήσωμεν, πιστοί, τούς Ἁγίους ἐν ψαλμοίς καί ὕμνοις καί ὧδαῖς πνευματικαῖς καί μέ τήν κατάνυξιν καί ἐλεημοσύνην πρός τούς πτωχούς, μέ τά ὁποῖα κατ᾽ ἐξοχήν λατρεύεται καί ὁ Θεός. Ἄς ἀνεγείρωμεν πρός τιμήν των στήλας καί ὁρατά εἰκονίσματα, καί ἄς γίνωμεν οἱ ἴδιοι μέ τήν μίμησιν τῶν ἀρετῶν ἔμψυχοι στῆλαι καί εἰκονίσματά των».
Ἄλλωστε ὅλοι οἱ Χριστιανοί καλούμεθα νά ζοῦμε διά τόν Χριστόν, μέ τόν Χριστόν καί ἐν τῷ Χριστῷ, ὅπως ἀκριβῶς ἔλεγε καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός». Αὐτό εἶναι τό βαθύτερο νόημα τοῦ νά εἶναι κανείς Χριστιανός καί εἰς τοῦτο ἀποβλέπει ἡ Ἐκκλησία, δηλαδή εἰς τό νά μᾶς δώσῃ τήν δυνατότητα νά ἐνσωματωθοῦμε ἐν τῷ Χριστῷ καί νά σωθοῦμε δι᾽ Αὐτοῦ. Ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὁ πρῶτος καί ὁ ἔσχατος λόγος γιά τόν ὁποῖο ἦλθε ὁ Χριστός εἰς τήν γήν τέτοιες μέρες. Καί θά ἑορτάσουμε καλύτερα Χριστούγεννα, ἐάν ἐνθυμηθοῦμε τόν σκοπόν αὐτόν τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως καί κατευθύνουμε τήν ὅλην ἐπίγειον ζωήν μας πρός τόν τελικόν σκοπόν τῆς σωτηρίας μας. Τότε τά Χριστούγεννα θά εἶναι ἀληθῶς καί δι᾽ ἡμᾶς γέννησις καί ἀναγέννησις ἐν Χριστῷ.
Ταῦτα ἀπευθύνοντες πρός ὑμᾶς, τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου Νικολάου καί προεορτίως ὡς πρός τά Χριστούγεννα, εὐχόμεθα πατρικῶς νά διέλθετε αὐτήν τήν ἁγίαν περίοδον μέ ὑγεία καί πνευματική εὐφροσύνη καί ὁ μικρός Ἰησοῦς νά ἐκπληρώσῃ ὅλους τούς εὐσεβεῖς πόθους ἑκάστου ἐξ
ὑμῶν.
Συγχαίρομεν, ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ, καί εὐχαριστοῦμεν ἰδιαιτέρως τόν ἀγαπητόν καί καθ᾽ ὅλα ἄξιον Ἐπόπτην σας ἀδελφόν ἅγιον Σηλυβρίας κ. Μάξιμον, διά τόν ἀκάματον ζῆλον καί τήν συγκινητικήν του ἀφοσίωσιν εἰς τήν ἐπιτέλεσιν τῶν καθηκόντων του, μετ᾽ αὐτοῦ δέ καί τήν Ἔντιμον Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κοινότητος καί ὅλους τούς καθ᾽ οἱονδήποτε τρόπον βοηθοῦντας τό ἔργον των, ἐπικαλούμενοι ἐπί πάντας πλούσια τά δωρήματα τοῦ Παναγάθου Θεοῦ, ταῖς πρεσβείαις τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Χρόνια πολλά καί εὐλογημένα!
ΠΗΓΗ: Φανάριον
