Την Κυριακή 26 Ιανουαρίου το πρωί ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου στη Ράχη Βέροιας.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κυρού Αναστασίου.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ζακχαίε, σπεύσας κατάβηθι, σήμερον γαρ εν τω οίκω σου δεί με μείναι».
Στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της περασμένης Κυριακής ακούσαμε για το θαύμα της θεραπείας των δέκα λεπρών, της θεραπείας από μία φοβερή και ανίατη ασθένεια, η οποία μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες ταλαιπωρούσε φρικτά όσους έπασχαν από αυτήν και τους οδηγούσε στον θάνατο.
Στο σημερινό όμως ευαγγελικό ανάγνωσμα ο ιερός ευαγγελιστής μας περιγράφει ένα εντελώς διαφορετικό θαύμα, ένα θαύμα που δεν αφορά κάποια σωματική ασθένεια, αλλά την ολική μεταστροφή ενός ανθρώπου, του Ζακχαίου.
Αρχιτελώνης ήταν ο Ζακχαίος, εισπράκτορας δηλαδή των φόρων που πλήρωναν οι πολίτες της εποχής εκείνης στο κράτος.
Κάποιοι όμως από τους τελώνες δεν ασκούσαν το επάγγελμα τους δίκαια και ευσυνείδητα, αλλά εκβίαζαν και αδικούσαν τους ανθρώπους, αποβλέποντας στο προσωπικό τους όφελος και κέρδος. Γι’ αυτό και οι τελώνες θεωρούντο αμαρτωλοί και διεφθαρμένοι, και ως τέτοιοι αναφέρονται και στα ιερά Ευαγγέλια.
Ο Χριστός όμως, ο οποίος σύμφωνα με τη διαβεβαίωσή του στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, ήλθε στον κόσμο «ζητήσαι και σώσαι το απολωλός», ήλθε δηλαδή για να σώσει όσους παρασύρθηκαν από την αμαρτία και έχασαν την επαφή και τον δρόμο προς τον Θεό, δεν αποφεύγει τον τελώνη Ζακχαίο, ο οποίος μάλιστα τον αναζητά.
Την ώρα που ο Κύριός μας εισέρχεται στην Ιεριχώ, ο Ζακχαίος ανεβαίνει σε ένα δένδρο για να τον δεί. Δεν θέλει να χάσει αυτή την ευκαιρία. Δεν θέλει οι άλλοι άνθρωποι που συνωθούντο στον δρόμο για να δούν τον Χριστόν, να τον εμποδίσουν να τον δεί και εκείνος, επειδή ήταν μικρόσωμος.
Αδιαφορεί, λοιπόν, ο Ζακχαίος για την κοινωνική του θέση και για τη γνώμη του κόσμου και τολμά να κάνει το πρώτο βήμα για να δεί τον Χριστό.
Και ο Χριστός, που ως καρδιογνώστης γνωρίζει τη διάθεση του Ζακχαίου, αλλά και ως αγαθός και πολυέλεος Θεός επιθυμεί τη σωτηρία του πλάσματός του, τον καλεί με το όνομά του και του ανακοινώνει δημόσια ότι πρόκειται να μείνει στο σπίτι του, αδιαφορώντας και Εκείνος για τα σχόλια των δήθεν ευσεβών, οι οποίοι τον κατηγορούσαν, επειδή συναναστρεφόταν με τελώνες και αμαρτωλούς.
Σπεύδει ο Χριστός να καλέσει τον Ζακχαίο να κατεβεί από το δένδρο, γιατί δεν χρειαζόταν πλέον να προσπαθεί για να δεί τον Χριστό από μακριά. «Σπεύσας κατάβηθι», του λέγει, «βιάσου να κατεβείς από το δένδρο, διότι σήμερα πρέπει να μείνω στο σπίτι σου». «Σήμερον εν τω οίκω σου δεί με μείναι».
Ας προσέξουμε τον λόγο αυτό του Κυρίου. Σήμερα πρέπει να μείνω στο σπίτι σου. Δεν λέει θέλω να μείνω, αλλά πρέπει να μείνω, τονίζοντας την ανάγκη της σωτηρίας αλλά και τη μεγάλη του επιθυμία να σώσει τον Ζακχαίο. Ο Χριστός επιθυμεί σφοδρά να τον σώσει, και είναι η ευκαιρία που έχει, καθώς εισέρχεται στην Ιεριχώ, την πόλη του Ζακχαίου, και τον συναντά.
Και ο Ζακχαίος δεν χάνει αυτή την ευκαιρία που του προσφέρει ο Χριστός. Κατέρχεται από το δένδρο με χαρά και αξιοποιεί άμεσα την ευκαιρία της σωτηρίας, μετανοώντας όχι με λόγια αλλά έμπρακτα, με τη διόρθωση των αδικιών που είχε κάνει και με την ελεημοσύνη, και ακούει την παρήγορη διαβεβαίωση του Κυρίου ότι «σήμερον σωτηρία εν τω οίκω τούτω εγένετο».
Ο Χριστός όμως δεν επιθυμούσε μόνο τη σωτηρία του Ζακχαίου. Επιθυμεί και επιδιώκει τη σωτηρία του κάθε ανθρώπου και τη δική μας προσωπική σωτηρία. Και δίδει και σε εμάς ευκαιρίες που μπορούν να μας οδηγήσουν στη σωτηρία. Τις δίδει ανάλογα με τη διάθεσή μας, γιατί ο Χριστός ούτε αναγκάζει ούτε εκβιάζει κανέναν να σωθεί.
Όταν όμως διακρίνει μέσα μας τη διάθεση, όπως την είδε και στην προσπάθεια του Ζακχαίου που ανέβηκε στο δένδρο για να τον δεί, παραμερίζοντας τα εμπόδια· όταν δεί και εμάς να προσπαθούμε για τη σωτηρία μας, να προσπαθούμε για να τον συναντήσουμε, παραμερίζοντας τα εμπόδια που έχει ο καθένας, είτε είναι οι συνήθειες και οι αδυναμίες μας, είτε τα ελαττώματα και τα πάθη μας, είτε κοσμικές φροντίδες και μέριμνες, τότε ο Χριστός σπεύδει για να μας δώσει την ευκαιρία που χρειαζόμαστε, με τον τρόπο που είναι κατάλληλος για τον καθένα μας.
Σπεύδει για να μας καλέσει να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία. Γιατί δεν αρκεί να προσπαθούμε να συναντήσουμε τον Χριστό, πρέπει να αξιοποιούμε και την ευκαιρία της σωτηρίας που μας προσφέρει, αλλάζοντας τη ζωή μας, εναρμονίζοντάς την με το θέλημα και τις εντολές του Θεού, όπως έκανε και ο Ζακχαίος, ώστε να μην χάσουμε την ευκαιρία και να μην αποτύχουμε της σωτηρίας μας.
Header
Footer
